Konfigurowanie indykatorów pokrycia kodu

Domyślny sposób wyświetlania pokrycia kodu w eksploratorze pakietów, edytorze Java i widokach można skonfigurować. W przypadku każdego projektu Java i projektu wtyczki można skonfigurować określone elementy w preferencjach:

• Dekoracje etykiet
• Kolory i czcionki
• Indykatory pokrycia kodu
• Indykatory edytora Java
• Liczba uruchomień kodu Java buforowanych na potrzeby generowania raportów z pokrycia kodu
• Opcje gromadzenia danych

Indykatory etykiet dla pokrytych, częściowo pokrytych i niepokrytych wierszy w eksploratorze pakietów, edytorze Java i widokach można włączać i wyłączać. Możliwe jest ustawianie kolorów i czcionek indykatorów. Dostępna jest też opcja określenia, które indykatory pokrycia kodu mają być wyświetlane w eksploratorze projektów i widokach. Oprócz tego można określić liczbę uruchomień kodu Java, które mają być buforowane na potrzeby generowania raportów z pokrycia kodu, oraz zdecydować, czy zbierać dane o pokryciu kodu z konstruktorów domyślnych.

Aby skonfigurować preferencje pokrycia kodu:

1. Wybierz opcje Okna > Preferencje i kliknij opcję Java > Pokrycie kodu:





2. Aby włączyć lub wyłączyć dekoracje etykiet, kliknij odsyłacz Dekoracje etykiet w górnej części strony preferencji.
3. W oknie Dekoracje etykiet zaznacz lub wyczyść pole wyboru Statystyki pokrycia kodu, a następnie kliknij przycisk Zastosuj.
4. Aby skonfigurować kolory i czcionki używane w indykatorach pokrycia kodu, kliknij odsyłacz Kolory i czcionki w górnej części strony preferencji pokrycia kodu.
5. Rozwiń węzeł Pokrycie kodu w oknie Kolory i czcionki.
6. Kliknij kolor wybranego elementu do zmiany, a następnie kliknij kolorowy przycisk po prawej stronie okna.
7. W palecie wybierz żądany kolor i kliknij przycisk Zastosuj lub kliknij przycisk Resetuj, aby odtworzyć wartości domyślne.
8. Aby skonfigurować czcionki używane w eksploratorze pakietów i widokach, kliknij element do zmiany, na przykład Czcionka elementu pokrytego częściowo, a następnie kliknij opcję Zmień.
9. Wybierz żądaną czcionkę z listy i kliknij przycisk OK. Kliknij przycisk Zastosuj lub kliknij przycisk Resetuj, aby odtworzyć wartości domyślne.





10. Na stronie preferencji pokrycia kodu można skonfigurować same indykatory. Wybierz indykatory pokrycia kodu w pakietach, plikach źródłowych, typach (tj. klasach konkretnych i wyliczeniach) lub metodach i kliknij przycisk Zastosuj. Jeśli zostanie wybrany więcej niż jeden element, hierarchia to: typ, metoda, blok, wiersz (w porządku wyświetlonym w polu). Definicja bloku określa kod (część wiersza, wiersz, wiele wierszy), który nie jest źródłem ani celem rozgałęzień. Cały kod w bloku jest wykonywany jako pojedyncza grupa instrukcji. Bloki kończą się rozgałęzieniem wychodzącym lub przychodzącym (np. wywołaniem metody, zgłoszeniem wyjątku lub instrukcją powrotu).

W następującym przykładzie wybrane są tylko indykatory bloków:


Z tego powodu w eksploratorze pakietów i w widokach wyświetlane jest tylko pokrycie bloków kodu:


Gdy wybrane są indykatory pokrycia bloków i metod, w eksploratorze pakietów przed pokryciem bloków wyświetlane jest pokrycie metod:




Wyczyszczenie pola wyboru Pokaż kolorowe indykatory w widokach spowoduje usunięcie kolorowych dekoracji z eksploratora pakietów (np. z widoku Schemat), jednak procentowe wartości pokrycia kodu będą wciąż wyświetlane (bez koloru).

11. W polu edytora Java strony preferencji pokrycia kodu wybierz opcje pokrycia dla danego projektu, a następnie kliknij przycisk Zastosuj. W tym przykładzie częściowo pokryte wiersze nie są włączone:
    
    
12. W polu Uruchamianie Java wpisz liczbę uruchomień do buforowania na potrzeby użycia w analizach pokrycia kodu, a następnie kliknij przycisk Zastosuj. Ta liczba odnosi się tylko do uruchomień z poziomu obszaru roboczego. Wybrana liczba uruchomień ma wpływ na miejsce na dysku.
13. Aby określić, czy do obliczeń pokrycia kodu dołączane są konstruktory domyślne, użyj pola wyboru Dołącz dane z konstruktorów domyślnych. Konstruktory domyślne są dołączane domyślnie - w przypadku gdy klasa nie definiuje konstruktora, kompilator generuje konstruktor domyślny bez argumentów. Jednak nie jest on wyświetlany w rzeczywistym pliku źródłowym. Podczas wykonywania programu, gdy instancja danej klasy nie jest tworzona, ukryty konstruktor domyślny nie jest wykonywany, dlatego pokrycie kodu nie równa się 100% (inaczej niż można było oczekiwać). To zachowanie można kontrolować za pomocą opisanej preferencji.

© Copyright IBM Corporation 2007, 2008. Wszelkie prawa zastrzeżone.