O. Wiersz będzie oznaczony jako częściowo pokryty, jeśli nie będą w nim wykonane wszystkie rozgałęzienia.
Poniżej przykłady:
Wiersz, w którym wywoływana jest metoda methodA jest pokryty częściowo, ponieważ istnieją dwie ścieżki: zgłoszenie i wychwycenie wyjątku lub niezgłoszenie wyjątku i normalne wykonanie programu. W tym przypadku, gdy wyjątek nie zostanie zgłoszony, zostanie wskazane częściowe pokrycie, ponieważ blok catch nigdy nie zostanie wykonany.
W powyższym przykładzie wiersz czwarty jest oznaczony jako częściowo pokryty. Kod inicjowania zmiennej instancji jest wykonywany niezależnie od tego, który konstruktor jest używany do tworzenia instancji obiektu. Kompilator umieszcza kod inicjowania w obu konstruktorach. Powyższy kod jest więc równoważny z następującym:

Ponieważ używany jest jeden konstruktor, druga ścieżka wykonania nie jest wykonywana i wskazywane jest częściowe pokrycie.
O. W przypadku łącznej liczby wierszy w pakiecie nie są wliczane wiersze współużytkowane między metodami, aby nie liczyć ich podwójnie.
O. Jeśli klasa nie ma jawnego konstruktora domyślnego, kompilator i tak go wygeneruje. Ponieważ jest to niejawne, może zostać powiązane ze wskazanym wierszem kodu. Oprócz tego, gdy istnieje statyczny kod inicjowania (np. pola static), kompilator generuje statyczne bloki inicjowania, które również mogą zostać powiązane ze wskazanym wierszem.
O. Gdy określono więcej niż jedno kryterium akceptacji (np. metoda ORAZ blok), indykator zostanie wyświetlony w kolorze czerwonym, jeśli nie jest spełnione dowolne z tych kryteriów. Kryteria akceptacji można ustawić przez wybór właściwości pokrycia kodu, a następnie włączenie wyświetlania indykatorów i wartości procentowych. Wyświetlane indykatory pokrycia kodu są ustawiane przez wybór preferencji pokrycia kodu, a następnie włączenie indykatorów (dla metod, bloków itp.). Kolor zostaje określony przez kryteria ustawione na stronie właściwości (a nie na stronie preferencji).
O. Następujące wiersze nie są wliczane do pokrytych, niepokrytych i częściowo pokrytych oraz nie są używane do obliczenia procentowej wartości pokrycia kodu:
O. Początek jednostki wykonywalnej jest tam, gdzie początek każdego bloku podstawowego, oraz przy każdym kodzie bajtowym, którego numer wiersza kodu źródłowego jest inny niż w poprzednim kodzie bajtowym. Blok podstawowy to region instrukcji kodu bajtowego, którego nie można rozgałęziać z innych elementów ani do innych elementów. Po wykonaniu pierwszej instrukcji w bloku podstawowym zostaną uruchomione wszystkie instrukcje (instrukcje są traktowane jak jedna grupa).
Bloki podstawowe kończą się rozgałęzieniem lub wywołaniem albo instrukcjami throw i return.
O. Dzieje się tak ze względu na sposób zbierania danych o pokryciu kodu. Aby obejść ten problem, należy użyć filtru kroków: