Włączanie analizy pokrycia kodu z poziomu wiersza komend

Aby zweryfikować, czy kod spełnia określone kryteria akceptacji jego pokrycia, można włączyć tę funkcję z poziomu wiersza komend. Aby to zrobić, należy wykonać następujące czynności:

• Konfigurowanie zmiennej CLASSPATH w celu włączenia analizy pokrycia kodu
• Uruchomienie skryptu instrumentacji pokrycia kodu

Można również wygenerować raporty z pokrycia kodu poza środowiskiem roboczym oraz wyłączyć analizę pokrycia kodu z poziomu wiersza komend.

Konfigurowanie zmiennej CLASSPATH w celu włączenia analizy pokrycia kodu

Aby skonfigurować zmienną CLASSPATH w celu włączenia analizy pokrycia kodu, ustaw następujące zmienne środowiskowe CLASSPATH:

• ECLIPSE_HOME - Katalog instalacyjny środowiska Eclipse. Jeśli nie zostanie zdefiniowany, wartością domyślną zmiennej środowiskowej będzie domyślny katalog instalacyjny produktu Rational.
• JAVA_HOME - Katalog instalacyjny środowiska Java. Katalog <JAVA_HOME>/bin musi zawierać plik java.exe. Jeśli nie zostanie zdefiniowany, wartością domyślną zmiennej środowiskowej będzie domyślny katalog środowiska JRE produktu RAD.

Uruchomienie skryptu instrumentacji pokrycia kodu

W systemie Windows skrypt instrumentacji to instrument.bat, a w systemie Linux - instrument.sh.

Format skryptu instrumentacji to:

instrument.bat/sh -in <źródłowy_katalog_wejściowy> [-baseline <plik_linii_bazowej>] [-saveBackup] [-verbose] [-output <katalog_wyjściowy>]

gdzie:

in:

Określa rozdzielaną znakami separatora ścieżek listę katalogów zawierających plik klas do instrumentacji. Separator ścieżki zależy od używanego systemu operacyjnego - jest to średnik (";") w systemie Windows i dwukropek (":") w systemie Linux.

baseline:

Określa ścieżkę, w której zapisany jest plik linii bazowej. Tego parametru należy używać tylko w przypadku generowania raportu z pokrycia kodu poza środowiskiem roboczym. Jest to plik, względem którego porównywany jest instrumentowany kod i dla którego generowane są statystyki pokrycia kodu. Stanowi on również dane wejściowe dla generatora raportu z pokrycia kodu.

saveBackup:

Określa, czy zmienić nazwy oryginalnych plików JAR i plików klas, dodając do nazw rozszerzenie *.bak. Włączenie opcji saveBackup spowoduje wygenerowanie plików kopii zapasowej. Pominięcie jej spowoduje nadpisanie (a więc utratę) oryginalnych plików.

verbose:

Określa, czy mają być drukowane komunikaty informacyjne.

output:

Określa katalog wyjściowy, w którym mają zostać zapisane instrumentowane pliki. Jeśli nie zostanie określony, te pliki zostaną zapisane w katalogu wejściowym.

Przykład 1

W następującym przykładzie analiza pokrycia kodu jest włączana dla plików w katalogach systemu Windows C:\java_code oraz C:\java_tests. Nie jest tworzona kopia zapasowa tych plików. Plik linii bazowej znajduje się w katalogu C:\llc\coverage_reports, komunikaty informacyjne są drukowane, a pliki wyjściowe są zapisywane w katalogu C:\instrumented_files.

instrument.bat -in C:\java_code;C:\java_tests -baseline C:\llc\coverage_reports -verbose -output C:\instrumented_files

Przykład 2

W następującym przykładzie analiza pokrycia kodu jest włączana dla plików w katalogach systemu Linux /java_source oraz /testcase_source. Jest tworzona kopia zapasowa tych plików. Nie jest tworzony plik linii bazowej, nie są drukowane komunikaty informacyjne, a pliki wyjściowe są zapisywane w katalogu /instrumented_files.

instrument.sh -in /java_source:/testcase_source -saveBackup -output /instrumented_files

Generowanie raportów z pokrycia kodu poza środowiskiem roboczym

Zapoznaj się z sekcją Generowanie raportów z pokrycia kodu.

Wyłączanie analizy pokrycia kodu z poziomu wiersza komend

Aby wyłączyć klasy instrumentowane z poziomu wiersza komend, ponownie skompiluj projekt lub zastąp pliki .class plikami .class.bak (o ile opcja saveBackup była włączona).

(C) Copyright IBM Corporation 2007, 2008. Wszelkie prawa zastrzeżone.